Kinderkleding verkopen of doorgeven: zo pak je het aan

Elke seizoenswissel hetzelfde: een kleerkast vol broeken die net te kort zijn, en geen idee meer wat je nog bewaarde voor de jongste. Met een doos per maat en vier stapels (bewaren, verkopen, doorgeven, inzamelen) heb je het in een middag geregeld.

Laatst bijgewerkt: 3 oktober 2026

Snel antwoord: Kinderkleding verkopen begint met sorteren per maat. Bewaar wat een jonger kind nog kan dragen in een doos per maat, verkoop wat heel en schoon is, geef door wat niet de moeite van verkopen waard is, en lever versleten kleding schoon en droog in bij de textielinzameling. Wie af en toe eigen kinderkleding verkoopt, betaalt daar in Nederland meestal geen belasting over en hoeft het in België niet aan te geven.

Samenvatting in het kort

• Sorteer per maat, niet per kind: zo zie je meteen wat een jonger broertje of zusje nog kan dragen.
• Vier bestemmingen: bewaren, verkopen, doorgeven en inzamelen.
• In de textielbak mag ook kapotte of versleten kleding, zolang ze schoon en droog is [1][2].
• In Nederland doe je textiel in een goed dichtgemaakte plastic zak en bind je schoenen per paar samen [1].
• In Vlaanderen zamelt de gemeente textiel in: huis aan huis, via containers, op het recyclagepark en via de kringwinkel [2].
• Eigen kleding van je kinderen af en toe verkopen: in Nederland meestal geen inkomstenbelasting, in België niet aan te geven [3][4].
• Wie inkoopt om met winst door te verkopen, zit in beide landen in een andere situatie [3][4].
• Plan de sorteerbeurt vast bij de seizoenswissel, dan groeit de stapel nooit uit de hand.

Wanneer sorteer je kinderkleding het best?

Sorteer kinderkleding twee keer per jaar, bij de wissel van zomer- naar winterkleding en terug. Dan haal je toch al alles uit de kast, zie je wat te klein is geworden en kun je verkopen voordat het seizoen voorbij is. Tussendoor gaat wat te klein is meteen in een vaste doos.

Waarom die vaste momenten werken:

• Je koopt gerichter. Wie weet welke maten er al in de bewaardoos liggen, koopt niet dubbel.
• Verkopen loont meer in het seizoen. Een winterjas vindt in oktober makkelijker een nieuwe eigenaar dan in mei.
• Het blijft klein. Een doos “te klein” in de gang is snel gesorteerd. Een zolder vol zakken van drie jaar niet.

Zet de sorteermiddag in de gezinsagenda, net als andere klussen uit het schoonmaakschema. Oudere kinderen kunnen meehelpen: passen, zeggen wat ze niet meer willen dragen, en zelf hun stapel voor de verkoop vouwen.

Hoe sorteer je per maat in vier stapels?

Leg alles wat te klein is op één hoop en maak vier stapels: bewaren voor een jonger kind, verkopen, doorgeven en inzamelen. Beslis per stuk in een paar seconden. Twijfel je, dan gaat het naar doorgeven: wie het krijgt, beslist zelf.

1. Bewaren. Heel, schoon en een maat die een jonger kind binnenkort draagt. In een doos per maat, met de maat en de naam van het kind erop.
2. Verkopen. Heel, schoon, zonder vlekken en nog mooi genoeg dat je het zelf tweedehands zou kopen. Denk aan jassen, schoenen, feestkleding en merkloze basics in goede staat.
3. Doorgeven. Prima draagbaar, maar niet de moeite van een foto en een verkoopbericht: aan familie, vrienden, de klas of de kringwinkel.
4. Inzamelen. Versleten, gescheurd of met een vlek die er niet meer uitgaat, maar wel schoon en droog: naar de textielinzameling [1][2].

Eerst wassen? Alles wat je bewaart, verkoopt of doorgeeft, gaat schoon de doos in. Hoe je dat efficiënt doet, staat in was sorteren en de was van een gezin bijhouden. Een vlek die er nog uit kan: zie vlekken uit kleding.

Welke maten bewaar je voor een jonger kind?

Bewaar alleen de maten die een jonger kind nog moet dragen, en alleen wat heel en schoon is. Alles wat kleiner is dan wat je jongste nu draagt, mag weg: verkopen, doorgeven of inzamelen. Komt er misschien nog een kindje, dan bewaar je de kleinste maten nog even.

Een doos per maat werkt beter dan een doos per kind:

• Je vindt het terug. Bij de volgende wissel pak je gewoon de doos met de volgende maat.
• Het werkt ook tussen broers en zussen van een ander geslacht. Basics, jassen en regenkleding passen iedereen.
• Je ziet wat ontbreekt. Staat de doos voor de volgende maat half leeg, dan weet je wat je tweedehands zoekt.

Bewaar de dozen droog en afgesloten, met een briefje bovenop: maat, seizoen en voor wie. Zo gaat het ook in een samengesteld gezin of bij co-ouderschap niet mis, als kleding tussen twee huizen reist.

Hoe verkoop je kinderkleding tweedehands?

Kinderkleding verkopen kan online, op een rommelmarkt of kinderbeurs, en via ouders in je buurt of op school. Online bereik je de meeste kopers, maar het kost per stuk een foto en een bericht. Een beurs of markt kost een ochtend, maar dan ben je in één keer een stapel kwijt.

Wat de verkoop makkelijker maakt:

• Verkoop in sets. Een stapel rompers of vijf T-shirts in dezelfde maat verkoopt sneller dan losse stuks.
• Verkoop in het seizoen. Winterjassen in het najaar, zwemkleding in het voorjaar.
• Beschrijf eerlijk. Maat, staat, eventuele gebruikssporen. Een eerlijke beschrijving scheelt vragen en teleurstelling.
• Maak één keer per seizoen een verkoopronde. Niet elke week een paar stuks: dat wordt een taak die nooit af is.

En tweedehands kopen voor je eigen kinderen? Dat is de andere kant van dezelfde doos: kijk eerst wat er al in de bewaardoos zit, en zoek dan gericht. Zo past het ook in een kleedgeld-afspraak met een tiener: wie tweedehands koopt, houdt meer over.

Moet je belasting betalen als je kinderkleding verkoopt?

Wie af en toe eigen gebruikte kinderkleding verkoopt, betaalt in Nederland meestal geen inkomstenbelasting en hoeft het in België niet aan te geven. Het ligt anders als je spullen inkoopt om ze met winst door te verkopen: dan zien beide belastingdiensten dat als inkomen.

Nederland. De Belastingdienst schrijft: wie hobbymatig of in privésfeer spullen verkoopt, hoeft daarover meestal geen inkomstenbelasting te betalen [3]. Wie spullen inkoopt en met winst verkoopt, heeft wel een bron van inkomen [3]. Verkoopplatformen geven gegevens door aan de Belastingdienst als je 30 keer of meer verkoopt of voor meer dan 2.000 euro per kalenderjaar [3]. Dat doorgeven betekent niet automatisch dat je belasting moet betalen.

België. De FOD Financiën is heel concreet: “Als u persoonlijke spullen (bijvoorbeeld kledij van uzelf of van uw kinderen) verkoopt, hoeft u de inkomsten die u verkrijgt niet aan te geven. Dat valt onder het normale beheer van uw privévermogen.” [4] Koop je goederen aan om ze met winst door te verkopen, dan moet je dat wel aangeven [4].

Twijfel je over je eigen situatie, lees dan de pagina van je eigen belastingdienst na: die gaat voor op dit artikel.

Waar lever je versleten kinderkleding in?

Versleten of kapotte kinderkleding mag in de textielinzameling, zolang ze schoon en droog is. Natte of vuile kleding hoort er niet in. In Nederland gaat textiel in een dichtgemaakte plastic zak in de textielbak; in Vlaanderen zamelt de gemeente in via containers, het recyclagepark, huis-aan-huisophaling en de kringwinkel.

Nederland (Milieu Centraal) [1]:

• In de textielbak mag kleding, ook zwemkleding en ondergoed, en ook gescheurd of versleten textiel.
• Knuffels, handdoeken, beddengoed en schoenen mogen er ook in. Bind schoenen per paar samen.
• Doe alles in een plastic zak en maak die goed dicht.
• Wat heel is, wordt via kringloopwinkels opnieuw verkocht. Versleten textiel wordt poetslappen, isolatiemateriaal of vulling, en steeds vaker nieuwe gerecyclede vezels.

Vlaanderen (OVAM) [2]:

• Textiel wordt huis aan huis, via containers, op het recyclagepark en door de kringwinkel ingezameld.
• Kleding, schoenen per paar, speelgoedknuffels en textiel met een klein defect mogen mee.
• Nat of besmeurd textiel hoort er niet bij.
• Waar en wanneer het in jouw gemeente kan, staat in de afvalkalender van je gemeente.

Hoe houd je het bij met meerdere kinderen?

Met meerdere kinderen werkt een vaste plek plus een vast moment. Eén doos “te klein” op de gang of in de berging, waar iedereen meteen in legt wat niet meer past, en twee keer per jaar een sorteermiddag. Zo ligt er nooit een berg die je een weekend kost.

• Een doos “te klein” per huis. Bij co-ouderschap in beide huizen, en afspreken welk huis de bewaardozen heeft.
• Een lijstje per kind. Welke maat draagt het nu, en wat is er nodig voor het volgende seizoen.
• Ontspullen hoort erbij. Kleding is vaak het makkelijkste begin; hoe je daarna de rest aanpakt, lees je in ontspullen met kinderen.
• Speelgoed gaat mee. Wat voor kleding werkt, werkt ook voor speelgoed dat te kinderachtig is geworden: zie speelgoed opbergen.

Conclusie

Kinderkleding verkopen of doorgeven lukt het best als je het klein en regelmatig houdt: een doos “te klein” die altijd klaarstaat, een doos per maat voor wat je bewaart, en twee sorteermiddagen per jaar. Wat versleten is, gaat schoon en droog naar de textielinzameling.

Wil je die sorteermiddag, de verkoopronde en wie wat nodig heeft voor het volgende seizoen op één plek zien, op je telefoon en op een tablet aan de keukenmuur? Meld je aan voor de wachtlijst van FamilieApp, de familie app zonder advertenties.